Spis treści:

Wizerunek jako kluczowe narzędzie budowania relacji publicznych w komunikowaniu profesjonalnym jest znane i używane od lat. W książce pojawiają się nowatorskie ujęcia tego, czym jest wizerunek (stylem życia), jak jest wykorzystywany (do promocji pisarza w sieci), przez kogo (zakony i instytucje religijne), jak się go bada (metodologia bricolage). Autorzy zajmują się specyficznymi obszarami wykorzystania wizerunku do budowania opinii, przekonań i wartościowań (krąg „Naszego Dziennika”, przemysł funeralny, protestanccy fani gier komputerowych i Świadkowie Jehowy). Zbiór tekstów dotyczących wizerunku uzupełniają cztery teksty — dwa autorstwa badaczy polskich, dwa hiszpańskich — koncentrujące się na postaci i twórczości Ryszarda Kapuścińskiego.

Dobry reportaż to taki – jak dowiadujemy się ze Wstępu do prezentowanego tomu – o którym mówi się, że jest to tekst, który „się czyta”. Wyraźnie pokazuje zamiar, intencję, wysiłek konstrukcyjny, pierwotny i dobrze zrealizowany zamysł opowiedzenia historii, która opisuje, objaśnia zawiłości albo prostotę tego świata. Zbiór pod redakcją Igora Borkowskiego prezentuje teksty różnorodne, biorące za temat rozmaite kwestie bliżej i dalej sięgające w przeszłość, analizujące warsztat poszczególnych reportażystów oraz ponowne wykorzystywanie reportażu – do celów dyskursywnych, edukacyjnych, promocyjnych, reklamowych.

„Odsłanianie ukrytych przymusów, ciążących na dziennikarzach i wywieranych przez dziennikarzy na wszystkich producentach kulturowych, nie jest – czy rzeczywiście trzeba to powtarzać? – szukaniem osób odpowiedzialnych, umieszczaniem winnych na indeksie. Jest ono próbą podarowania jednym i drugim

Brak dodatkowego opisu tej pozycji.

Książka niniejsza jest wprowadzeniem do badań w dziedzinie komunikacji internetowej oraz wpływu tej komunikacji na utrzymywanie języków mniejszościowych.

Na książkę składają się referaty wygłoszone na konferencji „Polskie media w jednoczącej się Europie – szanse i wyzwania”, która odbyła się w Krakowie w dniach 6-7 października 2004 roku. Autorzy próbują

Książka poświęcona jest grom, widowiskom, spektaklom wydarzającym się na żywo i zmediatyzowanym: meczom piłki nożnej i ich transmisjom telewizyjnym,koncertom muzyki rockowej, spektaklom teatralnym Franka Castorfa, a także reality shows i estetyce telewizji. Wszystkie te performanse kultury współczesnej łączy to, że są mediami różnego stopnia i stają się nieraz w procesie remediacji treścią innych mediów. W książce sporo miejsca zajmują prezentacje kulturowych korzeni współczesnych performansów ludycznych jako mediów ludzkich. Mowa na przykład o piłce nożnej w kontekście gier w piłkę starożytnych Greków i Rzymian, Azteków i Chińczyków, włoskiego caccio storico i francuskiej la soule oraz brytyjskiego folk football, a także o narodzinach rock’-n’rolla z ducha wędrownego teatru minstrel show oraz telewizji w przestrzeni między kinem, teatrem atrakcji i sztukami projekcyjnymi w rodzaju latarni magicznej. Bohaterami książki są aktorzy i performerzy, artyści i celebryci, żywi ludzie i ekranowe fantomy, walczący od wieków o uwagę widzów, popularność i kulturowy prestiż.

Od kilku lat obserwujemy ogromną zmianę w postrzeganiu seriali telewizyjnych – dawniej (z nielicznymi wyjątkami) traktowanych z przymrużeniem oka, dziś coraz częściej stanowiących obiekt intelektualnej mody. Wszystko to za sprawą pojawienia się produkcji nowej generacji, takich jak choćby Rodzina Soprano, Dr House, Queer as Folk, South Park czy Zagubieni.

Książka opisuje relację audiowizualną w sztuce. W tym kontekście analizuje, w duchu postkonceptualizmu, zmianę statusu dzieła sztuki oraz sytuacji odbiorczej. Począwszy od malarstwa abstrakcyjnego, świetlnych instrumentów, przez film eksperymentalny, wideo, performans, po sztukę interaktywną pokazuje ewolucję możliwości wyrazu. Na tle tych rozważań, odwołując się do licznych przykładów, ukazuje przeobrażenia doświadczeń synestezyjnych odbiorcy.