Llibre de Sent Soví (pol. Księga Sent Soví) to najstarsza znana katalońska księga kucharska, a zarazem jedna z najwcześniejszych kompilacji przepisów powstałych w kręgu cywilizacji chrześcijaństwa zachodniego u schyłku średniowiecza. Zbiór pochodzący prawdopodobnie z 1. poł. XIV w. obejmuje receptury przygotowywania 72 dań, spośród których przeważającą część stanowią wskazania dotyczące rozmaitych potraw mięsnych, szeregu wykwintnych sosów do dań mięsnych i rybnych, przystawek warzywnych czy owocowych, dań mącznych, głównie o płynnej konsystencji. Na kartach tego źródła znajdują się najwcześniejsze wzmianki o typowych potrawach kuchni katalońskiej (w tym o powszechnie używanych również w dzisiejszych czasach sosach, takich jak picada i sofregit), jak też wiadomości na temat różnorodnych składników wykorzystywanych w dworskiej kuchni, jak też pryncypiów rządzących ich obróbką.
Niniejsza publikacja została podzielona na dwie części. Pierwsza z nich ma na celu ukazanie miejsca Księgi Sent Soví w tradycji kulinarnej istniejącej w średniowiecznej Katalonii i ówczesnym piśmiennictwie gastronomicznym. Druga to polski przekład treści źródła zaopatrzony w aparat przypisów i niezbędne objaśnienia.

Brak dodatkowego opisu tej pozycji.

Brak dodatkowego opisu tej pozycji.

"Galicyjskość" to pierwsza powieść 24-letniego pisarza poświęcona Polakom, Żydom, Ukraińcom i Niemcom. Rozpoczynając od przedwojennego dzieciństwa na wsi w przemyskiem poprzez krwawe dzieje ziemi nad Sanem autor wpisuje historię w klamrę zachowań młodych Polaków i Ukraińców współcześnie.

Brak dodatkowego opisu tej pozycji.

Choć wcześniej niż Los utracony powstało wiele ważnych literackich świadectw z obozów zagłady, powieść Kertésza na ich tle jest dziełem wyjątkowym. Koszmar obozu przedstawił bowiem autor z autobiograficznej perspektywy ufnego chłopca, przyjmującego grozę obozowego życia z podobną prostotą, z jaką powieść jest napisana. Właśnie dzięki powściągliwości książka ta jest tak wiarygodna i przejmująca, że krytycy uważają ją za arcydzieło literatury światowej.

Literacka Nagroda Nobla 2002

Mapa nieobecnych dyskursów we współczesnych polskich debatach o edukacji jest w coraz większym stopniu zapełniana. Nowe obszary badań empirycznych z użyciem jakościowych i ilościowych metod mieszczących się czy to w pozytywizmie, czy to w społecznym konstruktywizmie; wyrafinowane metateoretyczne analizy polskich i zachodnich dyskursów i ideologii; orientacja na to, co mikro lub na to, co makro, na to, co możliwe do zobiektywizowania, i na to, co stricte subiektywne; coraz mniej kwestionowane i coraz bardziej oczywiste związki nauk o edukacji z politologią, socjologią, filozofią, psychologią, zarządzaniem – wszystko to sprawia, że coraz trudniej jest odnaleźć obszar niezapisany, zakątek, do którego oko i umysł naukowca jeszcze nie dotarły.

Brak dodatkowego opisu tej pozycji.

Brak dodatkowego opisu tej pozycji.

Brak dodatkowego opisu tej pozycji.